 |
Uğur Koşar
23 Temmuz 2009
Affetmek, Karşınızdaki kişiye hak vermek anlamında değildir! Affetmek, O kişileri bırakıp kendine dönmek demektir... Birine karşı olumsuz duygular beslediğinde enerjin dışa dönüktür; affettiğinde ise enerjin sana doğru geri akacaktır. |
İnsanlara bakıyorum! Affetmenin, karşılarındaki insanla uzlaştıkları anlamı taşıdığına dair bilinç geliştirmişler. Bu düşünce onları farkında olmadan kendilerinden uzaklaştırıyor. Enerjileri bu yüzden hep dışa dönük durumda ve kendilerini sebepsiz yere yorgun hissediyorlar!
Yaşam insanlara o günlük bir acı yaşatıyor, ama insanlar o acıyı yıllarca taşıyarak hayatlarını alt üst ediyorlar ve sonra da yaşama isyan ediyorlar. Duygulara dikkat edin demiştim. Onlar gelip geçicidir çünkü… Onları asla sahiplenmeyin. Onları sahiplendiğinizde bütün enerjinizi sahiplendiğiniz duyguya yüklemiş oluyorsunuz ve duygu sizden uzaklaştığında enerji de boşa gitmiş oluyor! Bunu kendinizde izleyebilirsiniz!
Aşk bir duygudur ve asla kalıcı değildir demiştim. Aşk-a yoğun enerji katar insanlar ve bir zaman sonra aşk ellerinin altından kayıp gider; O zaman hayal kırıklığına uğrarsın. Enerjin de Aşk ile birlikte uçup gitmiştir çünkü.
Ben sana âşık olma demiyorum, ol; ama Aşk-ı sahiplenme! En gerçekçi aşk kimseye ihtiyacın olmadığında ortaya çıkar. Birisi içindeki boşluğu dolduracak diye aşk peşinde koşmak senin beklentilerini kısa sürede karşılar ama sonrasında hüsrana uğrarsın. Şimdiye kadar olduğu gibi!
Ve sonra kadere, dünyaya, hayata isyan edersin. Onları uzun yıllar asla affedemezsin. İsyanın her geçen gün büyür. Oysa;
Affetmek senden çok şey götürmez; Tam Aksine O, Kendine Verdiğin En Büyük Armağandır.
Sen, birisini affettiğinde onun haklı çıktığına dair inancınla yaşamaya devam ediyorken yaşamdan çok şey kaçırıyorsun. Bu anı, gerçek yaşamı kaçırdığının farkında değilsin. Onu kendine verdiğin bir armağan olarak gör! Bütün geçmişini kendine zindan etmene izin verme! Sen izin verdiğin için enerjin düşüktür! Sen izin verdiğin için dünyan çoğu zaman karanlıktır. Oysa senin dünyayı aydınlatacak muhteşem bir enerjin var!
Enerjini kendine dönük kullan! Zihnin ve yüreğinle “nasıl daha mutlu olabilirim” diye düşün. Düşünce gücünü gereksiz şeylere harcama. Senin boşa harcayacak ne vaktin ne de enerjin var!
Kendi potansiyelinin farkında olmayan insan yaşamın da farkında değildir.
Her şeyi bırak akıp gitsin, süzüle süzüle… Bunu yapmak o kadar zor değildir; esnek ol; su gibi… Bırak bütün olumsuzlukların akıp gitsin. Bunu başaramıyorsun sana yardımcı olmak adına küçük bir uygulama yapabilirim.
Lavabonun başına git ve suyu aç hafifçe… Bırak su aksın; suyun sesine odaklan sadece… Sonra alnının tam ortasında küçük bir deliğin olduğunu hayal et.e Başını bu şekilde lavaboya, öne doğru eğ.
Gözlerin kapalı kalsın. Zihnindeki olumsuz, sana acı katan her duyguyu tekrar düşün. Onları sert bir kalıp haline getir. Küçük mercimek taneleri şeklinde düşleyebilirsin. Acıları mercimek olarak resmet zihninde ve onları beyninin içinde gör! Hepsini bir araya topla ve sırala peş peşe… Asker gibi sıralı duruyorlar… Başın hala eğik durumda, su usulca akıyor… Ve mercimek tanelerini hareket ettir. Onlara komut ver; Unutma, komutan sensin! Alnının ortasındaki deliğe doğru yavaşça ilerliyorlar, görüyor musun?
Şimdi alnının ortasındaki deliğe kadar geldiler ve senden dışarı çıkmak için izin istiyorlar. Bunu gör zihninde! Ve şimdi onlara izin ver. Bırak akıp gitsinler lavabonun içine doğru; suyun sesini dinle ama gözlerini açma… Mercimek taneleri su ile birlikte kayboluyorlar… Zihninin içinde son birkaç tane kaldı. Onlarda şimdi lavaboya atladırlar.
Ve su, son mercimek tanelerini de aldı götürdü. Su biraz daha aksın, mercimek taneleri lavabonun içinde artık gözükmüyorlar ve su onları çok uzağa götürdü; gözden kaybolduklarını gör!
Şimdi beyninde bir boşluk olmalı. Alnındaki deliği kapat ve beyninin üst tarafına bir delik aç sonra da güneşi hisset. Tam tepende. Sarı ışık saçıyor ve o ışın taneleri beynindeki delikten içeri doğru girerek içerideki boşluğu dolduruyorlar. Bu tatlı sıcaklığı hisset. Başının üzerindeki deliği kapat ve suyun sesine tekrar dön. Gözlerini açma… Su akıyor… Ve Musluğu kapatabilirsin.
Seni mutsuz eden her şey beyninden dökülüp gitti az önce…
Sen izin verinceye kadar da beyninde yer etmeyecek!
Unutma sen izin verinceye kadar…
Hadi şimdi git ve kendini kucaklayarak tebrik et!
UK
|
|
Yorumlar
merhaba yazdıklarınızı daha okurken kötü diye nitelendiriceği m düşünceler uçtu gitti bizim aslında tüm yaşamımıza girenleri affetmemiz gerekiyor tabi ilk başta kendimizi…bu yöntemi bende deniyeceğim…teşekkür ler… sevgiler