| Sevgi, Yürekte Beslenir ve Yürekte Yaşar. Aşk İse Zihinde Beslenir ve Duygularla Yaşar. Hiçbir Duygu Kalıcı Değildir, Gelir ve Geçer! O yüzden Aşk Zamanla Bitmek Zorunda. O devam edemez. Onun Sürekliliği Yaşamın Akışına Aykırıdır! İnsanlara kulak verdin mi hiç?
Onların elektrik almaya ihtiyaçları var! Diyorlar ki “Bu kişiden elektrik alamadım, o yüzden onunla duygusal bir bağ kurmak istemiyorum” Sonra kendilerine elektrik aldıkları bir karşı cins bulurlar veya hemcins! (Bu kısmı beni ilgilendirmiyor) Belli bir zaman mutlu yaşarlar ve sonra sorunlar çıkmaya başlar. Bunu herkes izlemiştir. Sen de yaşadın kendinde, izledin bunu veya yaşamaya devam ediyorsun. Burasına dikkat etmelisin!..
Elektrik akışı devam ederken birden elektrikler kesilir!
İşte aşk burada biter. Elektrikler kesilmiştir çünkü. Hiçbir elektrik devamlı aynı akımda kalmaz. Devamlı akışını sürdüremez. Elektrik kesildiğinde o duyguların bağlı çalıştığı nöronların artık görev yapmaz olur. Duygular o yüzden gelip geçicidir, hiçbir duyguyu devamlı yaşayamazsın!. Üzüntüyü bile… Üzüntü gelir ve gider. Mutluluk gelir ve gider. Aşk gelir ve gider; fakat sevgi yürekte beslenir. Birini seversen; yürekten seversen, o devamlı seninledir. Uzak da olsa mesafeler yüreğindeyse sana hep en yakındır. Sevgi budur. Elektrik almayı gerektirmez. O koşulsuzca çalışır! Sen hep aşk peşindesin. Aşk güzel duygudur ama seni kendinden uzaklaştırır! Âşık olduğunda kendini bırakıp karşındakine odaklanırsın, çünkü hep aklında o kişi vardır. Gelecekle ilgili hayaller kurdurur aşk sana ve seni bu andan alıp götürür. Aşk seni ölü kılar. Bu anı hiç yaşatmaz! Aklın havadadır. Aklın hiç yere inmez. Yere sağlam basamazsın. Aşk sana bunca zarar veriyorken sen aşk için acı çekiyorsun! Ben sana Aşık olma demiyorum. Her duygu yaşamın içindendir. Hepsini yaşamalısın, ama kendini üzmeye izin vermeden. Neyin ne olduğunu bilerek; farkındalıkla yaşamalısın. Dışarı çıktığımda ölüden farksız yüzlerce insan görüyorum; yazık, onlar kendilerini yaşıyor sanıyorlar! Bugün Bilge Adam denilen bir eğitim merkezinin önünden geçiyordum. Camında kocaman şöyle yazıyordu “ GELECEĞİNİZ BURADA” İnanamadım gözlerime; inanmak istemedim! Onlarca genç orada duruyordu. Hepsinin tek tek gözlerine baktım. Yaşam yoktu hiçbirinde! Nasıl olabilirdi ki yaşam? Gelecek Burada yazan bir eğitim merkezi insanı gelecekte tutarken; gerçek zamanı; şimdiki anı yaşamalarına engel olurken; o çocuklar her şeyden habersizce orada dikiliyorlardı. Koyun gibi sıralarını bekliyordu her biri… Gelecek Oradaydı onlar için. Ya yaşam neredeydi? Bu zamana kadar fark edemedikleri yaşam!.. Hepsi ölüydü. Bedenleri sağlam ama ruhları yoktu! Ben ruha bakarım; bedeni görmem! Bedeni hiç görmedim tanımıyorum o yüzden. Merkeze odaklandığında gerçeği görürsün. Merkeze odaklandığında sevgiyi görürsün. Sevgi Merkezdedir. Yaşam merkezden akmaya başlar, ama zihne yaklaştıkça akışı durur; çünkü düşünceler akışı keser. Su gibi esnek olamazsın o zaman. Ruh akmazsa tıkanır; çöküntü yaşarsın. Dibe vuruyorsun… Dikkat et! Sadece farkında ol. Elektrikler kesilecektir, onu asla devamlı kılmaya zorlama!
Yaşam Dengeyi Sever...
Uğur Koşar 15 Haziran 2009 | 
